เอนทรี่นี้หยาบคาย ร้ายกาจ ปากหมา ภาษาวิบัติ ตามอารมณ์  ถ้าเซนซิทีฟ ปุ่มสีแดงด้านบนออกด่วนค่ะ แต้งกิ้ววววว ~

 

เมื่อหลายวันก่อนเราได้รับโทรศัพท์จาก นชน ว่า มตช มีมีทแอนท์กรี๊ดแน่นอนคอนเฟิมร์

ส่วนเรื่องการมีทเป็นไงไม่ใครมีดีเทล ยามาฮ่าไม่ได้ประกาศลงเวปด้วย คอลเซ็นเตอร์ก็ไม่รู้เรื่อง

แอร๊ยยยยย ! อิบ้าแล้วกุจะเตรียมตัวยังง๊ายยยยยยยยยยยยยย

เบ็ดเสร็จหน้ามือตามัว เอาวะไหนๆ ป้าแหมวกะพี่จอยไม่ว่างไปซื้อของตอนเช้า

อิแป๊บไปเองก็ได้ว้อยยยย ปีที่แล้วก็ไปคนเดียวมาแล้วเน้ซื้อของแค่นี้ อย่างไปหวั่นเซ่(ไปโดยที่ไม่รู้ว่ามันจะขายไรให้กูเนี่ยนะหอย !)

ในใจคิดว่าต้องเป็นของ เอสเจ เหลือๆจากปีที่แล้ว แต่พอฮอล์เปิดกุหมดหวังค่ะ

เป็นเสื้อป้าของยามาฮ่า เออดีมากกก แสรดดดดดด ซื้อไปทำหลอดอะไรกันละวะทีนี้

เสื้อบอลโลกงี้บอลกุก็ไม่ดู  หมวกกันนอคงี้มอไซไม่มีว้อย  เสื้อแจคเก็ตไซส์ XL กุยังใส่ไม่ได้อ่ะ ติดอยู่ตรงคอหอยพอดีเลย ~

ไม่ต้องกูหรอกเพื่อนกุตัวเล็กกว่า สิบเท่ายังใส่ไม่ได้ เอออ เจริญพร !

โทรหาป้ากะพี่จอยบอกว่า ของไม่ใช่เอสเจ แต่เราก็หลับตาหยิบมาแล้ว

งานนี้หยิบมั่วๆมานึกในใจ เกินกุจ่ายยยเองแล้วกันหอย ไม่มีเวลาแล้ว

ราคาแม่งก็ไม่แปะ ลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์ไม่บอก คิดเงินช้า บาร์โค้ดสินค้าหาย สุดท้ายด่าเด็ก

ทั้งๆที่มึงแหละจ้าที่ห่วยหน่ะ ~ กับอีแค่แปะป้ายราคาของที่ลดแล้ว ทำไม่ได้หรอจ๊ะ !

บาร์โค้ดสินค้าบางอันทำไมหายคะ บอกเด็กหยิบของโชว์ไปคิด ทำไมไม่ประกาศก่อนหล่ะวะคะว่าห้ามหยิบอันไหนบ้าง

สินค้าโชว์ทุกตัวควรจะมีราคาและบาร์โค้ดแปะเหมือนกัน แสดงให้เห็นว่าคุณไม่มืออาชีพเลยหว่ะค่ะ

เวลาไปเดินซื้อของให้ห้างใหญ่ สินค้าโชว์ทุกตัวมันก็ต้องมีบาร์โค้ดมีราคาบอกถูกไม๊ ?

ถ้าเราต้องการจำขายของแล้วถึงมันจะเป็นแค่วันเดียว แต่การเทรนพนักงานเพื่อรับมือกับลูกค้าให้ได้เป็นสิ่งที่ควรจะทำ

เพราะคุณน่าจะทราบว่า ผลกำไรจากเด็กบ้าพลังอยากพวกเรา มันก็น่าจะพอคุ้มกลับการให้เวลาเทรนพนักงานนิดนึงก็ยังดี

ไม่ใช่ถามอะไรตอบไม่ได้ ยืนเอ๋อ รู้สึกจะมีไม่กี่คนที่เรารู้สึกว่า เค้าเซอร์วิสเราได้ดีมากๆ รู้สึกจะชื่อ ยาหม่อง หรืออะไรเนี่ยแหละ

อ่านที่ป้ายชื่อมา ก็ขอบคุณมากๆ ถ้าไม่ได้พี่คนนี้คงไม่ได้ของ เราให้พี่เค้าไปหยิบของให้กระจายเลย

ระหว่างที่รอพี่เอาของมาให้จากข้างหลัง เหมือนฟ้าประทานเราเจอเพื่อนเก่าบ้านตรงข้ามกันที่พิษณุโลก

โบว์กะน้องต๊อบ เห็นกันมาตั้งแต่อนุบาล เรียนป.1ด้วยกันแต่ไม่สนิท มองหน้ากันแล้วก็เลยมาช่วยกันทำภารกิจ

สุดแสนจะวิปริต นี่เราหยิบเสื้อสีชมพูทันเลยยอมแลกให้โบว์กะต๊อบไป สงสารเราเอาอีกสีมาแทนได้ ต๊อบแบกหมวกกันนอค

ให้ โบว์มาช่วยถือของ คิดตัง หาราคา ว้อยยยยยยยยยยย

รับกุไปทำงานอีเว้นท์ให้ไม๊เจ๊ !! ถ้ากุทำกุสาบานงานมึงจะไม่วุ่นวายขนาดนี้

ตอนจ่ายเงินเนี่ยสุดพลังตีน กุรอตังแต่เที่ยง บ่ายสามเพิ่งได้จ่ายเพราะ

ย้ายไปจ่ายตรงเคาท์เตอร์เขียนมือ เร็วกว่าเครื่องยิงบาร์โค้ท

โอ้ววจอดร์คะ เป็นไปได้หรือนี่ เป็นไปแล้วสิคะ

เพราะช่องเขียนบิลล์ด้วยมือปัดแถวไปข้างๆ มีช่องว่างให้เรายืนหายใจอย่างสบาย

ไม่มีการันบัตรคิวหน้าโง่ๆแบบโยนๆแจกๆ เอ้า ! อิหลอดแล้วมึงรู้ได้ง๊ายยว่าใครมาก่อน หอย !

แถมอีกนิด ไอ้เคาท์เตอร์จ่ายตังมึงเล็กยิ่งกว่าทางเข้าซ่องที่สลัมบอมเบอีกมั้ง !

ที่มันดูเล็กก็เพราะไม่จัดระเบียบเด็กเนี่ย ให้ยืนออกันอยู่นั่นแหละ

คนเยอะยิ่งกว่าเปรตขอส่วนบุญอีก กูเลยต้องเป็นเปรตไปกะเค้าด้วยเนี่ยยยยย หอย !

ปีหน้าถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร แต่ถ้ามีอีกขอการพัฒนามากขึ้น ไม่เอาถ่อยลง !

หรือจะเรียกนัฎฐาไปช่วยก็ ทิ้งไว้ที่คอมเม้นได้นะคะ (แม่งงงเหนื่อย)

สุดท้ายก็ได้ไอ้โบว์ วิ่งเอาสลิปไปแลกบัตรชิงโชค และ เซ็นต์ชื่อให้เค้าอีกขอบคุณจริงๆ (และโบนิต้าก็ยกกล่อง ยกถุงกะ ไอ้ฮิคมาให้ด้วย)

ป้าแหมวมาพอดีตอนจ่ายตังเสร็จพร้อมกะพี่จอยยยก็มาถึง

 เลยให้คูปองชิงโชคไปเขียนไปหย่อนกันเอง ขอถามป้าแหมวว่าชาติที่แล้ว

ทำบุญด้วยการช่วยเหลือชีวิตเป็ดไล่ทุ่งมาหรือไง จับรอบสามชื่อป้าขึ้นคนแรกกระโดดกันส้นสูงระเบิดไปเลยกู

แล้วแม่งตอนรอ รายการเอพอท มาขอสัมภาทกุพูดได้ทุเรศมาก เอออ พี่คะตัดไปเหอะไปหาคนอื่นเถอะค่ะ

วันนั้นกุห่วยค่ะ กุเหนื่อย ~ ก็ยืนกันไปวิ่งเล่นกันมา อะไรก็ไม่รู้บลาๆ บลาๆ บลาๆ 

ป้าแหมววิ่งมาบอกว่าไอ้แป๊บชื่อแก ติด สิบคนที่ยอดซื้อสูงสุด ~ อันดับแปด

ตอนแรกกุไม่เชื่ออย่างแรง เพราะไปซื้อของให้ป้าให้พี่จอย แล้วที่เหลือเป็นเศษของตัวเอง มันก็ไม่เท่าไหร่

(ตอนแรกกุบอกกุจะไม่ซื้อ เป็นไงยอดกุพอๆกะป้ากะพี่จอยเลยแสรดด ตอนนี้กินหญ้า มอว์~~ )

ป้าพาวิ่งกันไปดู เจอบิลล์ ที่โบว์กะต๊อบเซ็นต์ชื่อ ชื่อกูนี่หว่า กรี๊ดดดดดด

กุวิ่งกลับมาหาทุกคนแสรดดด เหมือนความฝันนนเลยยย แสรดดด ~

ไม่เสียแรงที่ตื่นแปดโมงเช้ามา แต่งหน้ายัดคอนแทคใส่ตา เลือกเสื้อผ้าเหมือนชุดไปเต้นแอโรบิคมาใส่

นั่งแท๊กซี่ออกจากหอขึ้นทางด่วน ราคา 25 ค่าแท๊กซี่อีก 240 ไปถึงไปเทคยืนรออีก สองชั่วโมง

หยิบของท่ามกลางฝูงชนอีก แล้วต่อคิวจ่ายเงินพร้อมกับแหกปากด่าไปด้วย

ยืนกะอิโบ อิฮิค โบว์ ต๊อบ จนข้อขากุเสื่อมม ~ นั่งก็แล้ว ออกไปไปเล่นเอาของรางวัลก็แล้ว แต่สุดท้าย

คุ้ม >.< ~ ก็โอเค

เอาวะ อย่างน้อยก็ โอเควะ

ตอนที่พี่เป็ก ประกาศชื่อพร้อมนามสกุล กูอีกที กูยิ่งลอยยยละล่องงงงง (เว่อร์) คือชอบพี่เป็กด้วยหว่ะ

แล้วนานา ก็อ่านชื่อแต่ชื่อกูพี่เป็กเป็นคนอ่าน(กุเพ้อ)แอบดีใจ แต่ตอนนั้นในหัวกุร่างสุนทรพจน์ถึงพี่ชงอุนไปแล้วหว่ะ

แม่งประมาณ 14 A4 พอถึงเวลาขึ้นไป คุณสต๊าฟ แม่งบอกยืนเลยครับๆ ได้ขอ ครบต้องวนเอาครับ

กุเจอ ชีวอนเลยจ้า สุดเท่ กุพูดแค่ เฮลโหลว กับ แต๊งกิ้ว แอร๊ยยยย !! แต่ลุงชเวพูดเยอะแสดดดด

โอเครู้ๆว่าGOD เลิฟมีทู๊ !! กูโอเค ~ เย้ๆๆๆ พอมาถึงลุงชงอุน สุนทรพจน์ที่ร่างไว้ในหัว

หายหมด กุเขิลอะไร ทำไมกุไม่พูดดด กะเอสเจคนอื่นกุพูดน้ำไหลไฟดับ ชินดง ซียู ออน ทวิสเตอร์ ~

เหวววววว ทำไมกุอายกับผู้ชายคนนั้นคนเดียว ช่วยไม่ได้กุมันนางเอก โฮะๆๆๆ ~ (นางเอกพ่อมึงด่าเก่งขนาดนี้! )

ขอบอกว่าทุกคนด่าเรื่องกุเมินพี่ทงเฮตั้งแต่ มตช ปีที่แล้ว จนถึงงาน มตช ปีนี้ ก็ยังโดนเอออๆๆ โอเค

ปีนี้เลยไม่ได้เมินพี่ทงเฮ หันไปบ๊ายบายพี่ทงเฮจนคอเอียงแต่ โดนลุงชงอุนเมินใส่อย่างแมนๆ

เอออ เอาเข้าไปลุง !!! ยังไงลุงก็เป็น ซุปเปอร์สตาร์ของเค้านะ ไม่ใช่ซุปเปอร์ขาไก่ต้มแซ่บอะไรแบบนั้น

ยังรักเหมือนเดิม แต่ไม่อยากโดนซ้ำเติมแบบปีที่ผ่านมา มันเจ็บช้ำนะที่ทุกคนรุมประณามหน่ะ T T

แต่ใครมันจะไปสู้ป้าแหมวจองซูเล่า อีทึกชี่ ซารางเฮ ~ ป้าทำเหมือนทึกกะป้า อายุ 14 เลยนะบอกร๊งบอกรักวู้วว ~

เธอทำให้ชั้นรู้สึกเหมือนตอนสิบสี่ ตอนที่ชั้นมีแฟนคนแรก กร๊ากกกก ~

ส่วนบันดามายยยยยยยยยทีมที่อยู่ข้างล่างไม่รู้ตกเก้าอี้กันไปกี่รอบ อั่นแหนะ!! ได้ข่าวว่ารับอะไรกันไปเต็มๆ

ว๊ายยยย เขิลลลกันอ๊ะป่าวตัว ?!

พีเอส รอบนี้ ถ้าไม่มี พี่จอย กับ ป้า แป๊บคงไม่ตื่นไปซื่อของแน่ๆขอบคุณกอดแน่นๆ

พีเอสสอง อิน้านัทททขอบคุณจริงๆที่มาถ่ายรูปให้

พี่เอสสาม ฮิค โบ ขอบคุณมากที่แวะซื้อเคเอฟซีมาให้กิน ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆ มาช่วยรอจ่ายตังกะซื้อของด้วย

พี่เอสสี่ โบว์ ต๊อบ ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องเลยแก๊ๆๆๆ ถ้าไม่มี เธอสองคนชั้นคงตายไปแล้วตอนจ่ายตัง

พีเอสห้า ขอบคุณ ซุปเปอร์จูเนียร์ มายซุปเปอร์สตาร์ ม๊ากกกมากกก แกคือจุดเริ่มต้นของคำว่า ทุกสิ่งทุกอย่างจริงๆ

พีเอสจบก่อนไป เมื่อไหร่อิโรงแรมผี หลวงนฤบาลจะจบ กุดูจนกุปวดตับแม่ง ! ลุ้นจนกุจิบ้า~ ยืดดดจริงๆหอย

ไม่มีรูปจะลง วู้วววว ~

 

HJY B

#6 By (182.53.108.16) on 2010-09-26 08:37

5555555+

กุก้อนั่งจนเก๋าใน KFC จะแดก
รอพวกเมิงต่อแถวซื้อของ yamaha

ชิชะ สุดท้ายเสือกเปิดอีกแถวแบบไม่ต่อบัตรคิว

ps! แม่มๆๆๆๆๆๆๆๆ คิมฮี?

#5 By 『光る』 on 2010-03-31 01:14

ปล แม่มมมม ยังเสียดาย หมวกกันน๊อกเหลือง อยู่นิสๆ

#4 By Rhizopus ❤ on 2010-03-29 22:03

แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่านแล้วขำ


บุญกับเป็ดไล่ทุ่งชาติที่แล้ว

ทำให้นุ้งแหมวและอีทึกชี่ ได้บอกรักกัน แอรรรรรร๊
ป๊อบปี้เลิฟก็งี้แหละเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย

#3 By Rhizopus ❤ on 2010-03-29 22:02

ยาวมาก จนกูเมนท์ไม่ถูก

แต่เรียกแม่ว่า อีโบ เดี๋ยวฟ้องพ่อมึงแน่ ชิส์

#2 By baniteau on 2010-03-29 21:52

คือ ทุกอย่างจะดีหมด ถ้ากูไม่ตกเก้าอี้
และไม่มีปอลอข้อสุดท้าย - -

#1 By ~ Aphrodite ~ on 2010-03-29 21:47